Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ - Ίντερ Μιλάνου, 7-1: Ένας θρίαμβος που “έσβησε” απ' έναν τενεκέ

Ήταν ο 2ος  γύρος, η «Φάση των 16» του Κυπέλλου Πρωταθλητριών της περιόδου 1971/72. Η κλήρωση είχε φέρει αντιπάλους τη Μπορούσια του Μενχενγκλάντμπαχ και την Ίντερ του Μιλάνου. Μιλάμε για μία αναμέτρηση, η οποία έχει και όνομα. Την αποκάλεσαν «La Partita della Lattina», (lattina λένε στα ιταλικά το κουτάκι του αναψυκτικού) και έκρινε μία πρόκριση, έναν αποκλεισμό, ακυρώνοντας την μεγαλύτερη ήττα των Μιλανέζων στην Ευρώπη, η οποία ήταν πέρα για πέρα αληθινή, δίκαιη και παίχτηκε στα ίσα στο χορτάρι. Ήταν ο ασύλληπτος διασυρμός με 7-1 από την Γκλάντμπαχ στην πρώτη μεταξύ τους συνάντηση!

Στις 20 Οκτωβρίου του 1971, στο παλιό γήπεδο της Μενχενγκλάντμπαχ, το ‘’Μπέκελμπεργκ’’ (Bökelbergstadion), η γηπεδούχος ομάδα υποδεχόταν την Ίντερ. Οι πρωταθλητές Δυτικής Γερμανίας, για δεύτερο σερί χρόνο, υπό την καθοδήγηση του Χένες Βαϊσβάιλερ (Hans „Hennes“ Weisweiler), διέθεταν ένα τρομερό σύνολο, που αρκετοί στοιχημάτιζαν πως μπορούσε να αρπάξει το στέμμα της πρωταθλήτριας Ευρώπης από τον Άγιαξ. Οι Ιταλοί με τον Τζιάνι Ινβερνίτσι (Giovanni «Gianni» Invernizzi) στον πάγκο, μόλις είχαν κατακτήσει το 11ο πρωτάθλημα της ιστορίας τους και είχαν μία εκπληκτική ομάδα!


Στη σύνθεσή τους είχαν αρκετά στελέχη από τις «χρυσές» μέρες του Ελένιο Ερέρα (Helenio Herrera Gavilán) της «χρυσής» τετραετίας 1963-1967, με πρωταγωνιστές τον τερματοφύλακα Ιβάνο Μπορντόν (Ivano Bordon), τους Γκαμπριέλε Οριάλι, Ταρστίσιο Μπούργκνιτς (Tarcisio Burgnich) και Τζιασίντο Φακέτι (Giacinto Facchetti) στην  άμυνα, Μάριο Κόρσο (Mario Corso), Τζιανφράνκο Μπεντίν (Gianfranco Bedin) και Ζαΐρ (Jair da Costa) στο κέντρο, Τζιαν Πιέρο Τζιο (Gian Piero Ghio), Σάντρο Ματσόλα (Alessandro Mazzola) και Ρομπέρτο Μπονισένια (Roberto Boninsegna) στην επίθεση, που αποτελούσαν και τη ραχοκοκαλιά των «νερατζούρι». Στον αμέσως προηγούμενο γύρο είχαν αποκλείσει την ΑΕΚ του Μπράνκο Στάνκοβιτς (Branislav "Branko" Stanković), που είχε προηγηθεί στο Μιλάνο με τον Σπύρο Πομώνη, πριν ηττηθεί 4-1 και είχε κάνει τους Ιταλούς να καρδιοχτυπήσουν στη ρεβάνς της Νέας Φιλαδέλφειας, νικώντας με 3-2.


Ακόμα και αυτό το σπουδαίο σύνολο όμως δεν μπόρεσε να αντισταθεί στον καταιγισμό της ανωτερότητας που έβγαλε μία από τις σπουδαιότερες παρέες στην ιστορία του γερμανικού και όχι μόνο ποδοσφαίρου. Ήταν τα «Πουλάρια» του Χένες Βάισβαϊλερ, τα οποία κάλπαζαν αφηνιασμένα και δεν τα σταματούσε τίποτα! Τουλάχιστον όχι εκείνο το βράδυ στο παλιό «Μπέκελμπεργκ» με τις ξύλινες εξέδρες. Η ημέρα που άρχισε να γράφεται ο πρόλογος αυτής της ιστορίας, ήταν εκείνη της ανάθεσης της δουλειάς του πάγκου στον Χένες Βάισβαϊλερ. Το καλοκαίρι του 1964 ο Γερμανός τεχνικός ανέλαβε την ομάδα στη Β' Κατηγορία, έχοντας μόνο πιτσιρικάδες και για αστέρια τους Μπερντ Ρουπ (Bernd Rupp) και Χέρμπερτ Λάουμεν (Herbert Laumen) που λίγο αργότερα θα χτυπούσαν την πόρτα της Εθνικής. Από τους μικρούς, εκείνοι που έκαναν τη μεγαλύτερη εντύπωση, ήταν οι 19χρονοι Γκίντερ Νέτσερ (Günter Netzer) και Γιουπ Χάινκες (Josef "Jupp" Heynckes). Ο πρώτος σταδιακά θα μεταμορφωνόταν σε έναν από τους μεγαλύτερους αρτίστες με το № 10 στην πλάτη και ο άλλος σε έναν ιστορικό αρχισκόρερ!


Με αυτή τη βάση οδήγησε άμεσα τη Γκλάντμπαχ στην άνοδο. Στη Μπουντεσλίγκα που είχε μόλις δημιουργηθεί (το 1963), αρχικά ομάδα και προπονητής εμφανίστηκαν ανώριμοι. Σταδιακά οι μικροί όμως μεγάλωναν, νέα ταλέντα έρχονταν στην ομάδα και ο κόουτς μάζευε γαλόνια. Μέχρι το 1968 είχαν μπει στο ρόστερ ο κορυφαίος μπακ Μπέρτι Φογκτς (Berti Vogts), ο επίσης αμυντικός Λούντβιχ Μίλερ (Ludwig Müller), οι πολυσύνθετοι μέσοι Χέρμπερτ Βίμερ (Herbert Wimmer) και Ράινερ Μπόνοφ (Rainer Bonhof), ο πολυθεσίτης Χανς-Γίργκεν Βίτκαμπ (Hans-Jürgen Wittkamp), ο τερματοφύλακας Βόλφγκανγκ Κλεφ (Wolfgang Kleff), ο μέσος Βίνφριντ Σέφερ (Winfried Anton Schäfer) και ο μεσοεπιθετικός-εξτρέμ Χορστ Κέπελ (Horst Köppel). Με όλους αυτούς ο Βάισβαϊλερ θα έφτανε το 1969 στη 2η θέση και το 1970 στην κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματος στην ιστορία του συλλόγου!


Αμέσως ο Τύπος θα έβρισκε να ευφάνταστο παρατσούκλι για αυτούς τους μικρούς. Από εκείνο το τρόπαιο και έπειτα θα ήταν «Τα Πουλάρια»! Κάπως έτσι λοιπόν θα άρχιζαν έναν εκπληκτικό καλπασμό που θα ολοκληρωνόταν με το τέλος της δεκαετίας του 1970. Για  περίπου μία 10ετία (1968-1979) και με μικρές εξαιρέσεις, η Γκλάντμπαχ έπαιξε κατά διαστήματα το καλύτερο ποδόσφαιρο στη Γερμανία και ενίοτε και στην Ευρώπη ολάκερη! Την αμέσως επόμενη σεζόν, η Μπορούσια θα έκανε το back to back, κάτι που στη Γερμανία είχε να συμβεί από το 1956 και τους σερί τίτλους της Ντόρτμουντ! Στην πορεία για το πρωτάθλημα του 1971, θα γινόταν και το αήττητο των 17 αγώνων!  Και κάπως έτσι θα ξεκινούσε η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική κόντρα γιγάντων που έχει γνωρίσει ποτέ η Μπουντεσλίγκα: το δίπολο με τη Μπάγερν Μονάχου! Στη συνέχεια, ο Βάισβαϊλερ θα αποχωρούσε για τον πάγκο της Μπαρτσελόνα. Στην θέση του θα αναλάμβανε ο θρυλικός Ούντο Λάτεκ (Udo Lattek) και η ιστορία θα γραφόταν ακόμα πιο εντυπωσιακά...


Το ματς στο ‘’Μπέκελμπεργκ’’ έγινε σε τεταμένη ατμόσφαιρα. Ο Γιουπ Χάινκες άνοιξε το σκορ νωρίς, αλλά ο Ρομπέρτο Μπονινσένια ισοφάρισε πλασάροντας τον Βόλφγκανγκ Κλεφ. Ο Δανός Ούλρικ Λεφέβρ (Ulrik le Fevre) ήταν ο σκόρερ του 2-1 μόλις το ρολόι έδειχνε το 22ο λεπτό και οι Γερμανοί έδειχναν να κυριαρχούν αγωνιστικά. Με τη συμπλήρωση μισής ώρας αγώνα έγινε η φάση που άλλαξε τα πάντα. Ο Μπονινσένια ετοιμαζόταν να εκτελέσει ένα πλάγιο, όταν ένα μπουκάλι Coca-Cola τον βρήκε στο κεφάλι. Ο αγώνας διακόπτεται, ο σέντερ φορ της Ίντερ σηκώνεται μετά τις πρώτες βοήθειες, αλλά ο γιατρός της Ίντερ, ο Άντζελο Κουαρένγκι (Angelo Quarenghi), υποστηρίζει πως δεν μπορεί να συνεχίσει! Ωστόσο, ο ίδιος ο Ολλανδός διαιτητής του αγώνα, ο Τζεφ Ντόρπμανς (Jef Dorpmans), σε συνέντευξη του μετά από αρκετά χρόνια, δήλωσε ότι ο Μπονινσένια έκανε θέατρο. Πως ήταν βέβαιος γι’ αυτό και επεδίωξε έτσι την τιμωρία των Γερμανών, καθώς ο γιατρός της Ίντερ που βρέθηκε δίπλα του τον συμβούλευσε να μην σηκωθεί. Τελικά εφόσον ίσχυε κάτι τέτοιο, ο Ιταλός φορ πέτυχε το στόχο του.


Ο αρχηγός της Ίντερ, ο Σάντρο Ματσόλα, βλέποντας τον Λούντβιχ Μίλερ να προσπαθεί να πετάξει μακριά το μπουκάλι, του επιτίθεται και το αρπάζει, παραδίδοντάς το στον Ολλανδό διαιτητή. Ο αγώνας ξαναρχίζει, αλλά η Ίντερ είναι σαν να μην υπάρχει! Ο Λεφέβρ στο 34' κάνει το 3-1 και ο μεγάλος σταρ της Γκλάντμπαχ και της εθνικής Δυτικής Γερμανίας, ο Γκίντερ Νέτσερ, ανεβάζει το σκορ στο 42' σε 4-1. Ο Χάινκες πριν τελειώσει το ημίχρονο πετυχαίνει το 5-1 και ο Ινβερνίτσι «θολωμένος» αλλάζει τον γκολκίπερ Λίντο Βιέρι (Lido Vieri) με τον Ιβάνο Μπορντόν! Αυτό δεν αλλάζει κάτι και ο Νέτσερ στο 61' με τον Κλάους Ντίτερ Σίλοφ (Klaus-Dieter Sieloff), με πέναλτι στο 83', συνεχίζουν το πάρτι. Με το σκορ στο 7-1 οι Μιλανέζοι βλέπουν τον Ζαΐρ ντα Κόστα να αποχωρεί τραυματίας χωρίς να έχουν άλλη αλλαγή και τον Μάριο Κόρσο να κλοτσά εν ψυχρώ τον Νέτσερ και να αποβάλλεται! Με 9 παίκτες, η πιο μαύρη νύχτα στην ιστορία της Ίντερ ολοκληρώνεται.


Το ρεσιτάλ το παρακολούθησε από κοντά ο τεράστιος πρώην τεχνικός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ο Σερ Ματ Μπάσμπι (Alexander Matthew «Matt» Busby), ως παρατηρητής της UEFA, ο οποίος μόλις το προηγούμενο καλοκαίρι είχε αποσυρθεί από τους πάγκους. «Αυτό που είδα είναι ανεπανάληπτο. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να σταματήσεις μία ομάδα που παίζει τόσο δαιμονισμένα. Είμαι εκστασιασμένος. Εάν η Γκλάντμπαχ το επαναλάβει, κανείς δεν θα μπορέσει να την αποκλείσει», μονολογούσε ξετρελαμένος με αυτό που είδε ο θρυλικός Σκωτσέζος. Μόνο που όσα παρακολούθησε, έμελλε να ακυρωθούν. Δεν θα ίσχυαν, εξαιτίας της lattina, ενός άδειου κουτιού από Coca Cola που θα έριχνε κάποιος μεθυσμένος Γερμανός οπαδός.


Η αστυνομία συλλαμβάνει τον 20χρονο Μάνφρεντ Κρικστάιν (Manfred Krikstein), που παραδέχεται την ενοχή του και καταδικάζεται σε φυλάκιση. Οι Ιταλοί κάνουν ένσταση και ζητούν διά του αντιπροέδρου τους, Πεπίνο Πρίσκο (Peppino Prisco), να τους κατακυρωθεί το ματς με 3-0 «λόγω άσκησης ψυχολογικής βίας». Σημαντικό ρόλο παίζει η έκθεση του παρατηρητή της UEFA, του Ματ Μπάσμπι, ο οποίος δεν αναφερόταν καν στο περιστατικό, αλλά στην όλη αναστάτωση που δημιουργήθηκε «Ήταν μια πρωτόγνωρη κατάσταση που πιθανώς να αποσυντόνισε την Ίντερ …», έγραφε το χαρτί που παρέλαβε ο πρόεδρος της UEFA, ο Ελβετός Γκούσταβ Βίντερκερ (Gustav Wiederkehr). Το απόγευμα της 15ης Νοεμβρίου 1971, στα γραφεία της UEFA, οι δημοσιογράφοι είχαν συγκεντρωθεί από νωρίς. Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις μόνο δύο ή τρεις ήταν εκεί, αλλά αυτή τη φορά, περιμένοντας την απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής, το ενδιαφέρον ήταν μεγάλο. Η πρώτη πραγματικά σοβαρή υπόθεση για την οποία χρειαζόταν να επιληφθεί η επιτροπή στην ιστορία του Κυπέλλου Πρωταθλητριών εξελισσόταν έχοντας όλα τα στοιχεία ενός αληθινά καλογυρισμένου θρίλερ.


Μέχρι τη συνεδρίαση της 15ης Νοεμβρίου του 1971 είχε μεσολαβήσει η ρεβάνς στο «Σαν Σίρο», στις 3 Νοεμβρίου. Οι «νερατζούρι», καταιγιστικοί, νίκησαν 4-2 με τον Μπονινσένια να κάνει πιθανότατα το καλύτερο παιχνίδι του με τη φανέλα της Ίντερ.

Η πειθαρχική επιτροπή υπό τον πρόεδρο της UEFA αποτελείτο από τον Μαλτέζο Μπονίτσι, τον Ελβετό Ζόρζι, τον Φινλανδό Παρόιλα και τον Τσεχοσλοβάκο Πέτερς. Απουσίαζε ο Ιταλός Μπαρμπέ, που λόγω της εντοπιότητας δεν είχε δικαίωμα ψήφου. Στις 6:30 το απόγευμα ο Βίρντεκερ ανακοίνωσε την απόφαση, που ήταν η επανάληψη του ματς στο ουδέτερο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου! Η ασάφεια του κανονισμού, που δεν προέβλεπε, εκείνη την εποχή κάτι τέτοιο, οδήγησε την UEFA σε αυτή τη σκανδαλώδη απόφαση. Οι Ιταλοί, πάντως, το... έπαιζαν αδικημένοι. «Δικαιούμαστε τη νίκη με 3-0 στα χαρτιά», ωρυόταν ο Πρίσκο. Αντίθετα, ο αντιπρόεδρος της Γκλάντμπαχ, Χέλμουτ Γκράσχοφ (Helmut Grashoff), μίλησε για απόφαση που δεν στηριζόταν σε κανένα κανονισμό. Η έφεση απορρίφθηκε και την πρώτη μέρα του Δεκεμβρίου, στο Βερολίνο, η Ίντερ με ήρωα τον γκολκίπερ Ιβάνο Μπορντόν κράτησε το 0-0 και προκρίθηκε στα προημιτελικά. Στο 18' της αναμέτρησης η Γκλάντμπαχ κέρδισε πέναλτι, αλλά ο Σίλοφ είδε τον Μπορντόν να μαντεύει σωστά και να μπλοκάρει.


Το ότι εκείνη η Ιντερ ήταν σπουδαία ομάδα δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Ωστόσο, εκείνο που παρουσίασε η Γκλάντμπαχ δεν είχε προηγούμενο για γερμανικό σύνολο εκτός συνόρων. Τα Πουλάρια του Βάισβαϊλερ έπρεπε να είναι εκείνα που θα είχαν περάσει. Αυτό με το κουτάκι που βρήκε ή όχι το κεφάλι του Μπονινσένια δεν ήταν σωστό να ακυρώσει όλο αυτό το υπερθέαμα. Άπαντες είχαν εκπλαγεί με εκείνο που είδαν από μία νεανική ομάδα που ελάχιστοι γνώριζαν. Οι «νερατζούρι» πήραν ουσιαστικά στα χαρτιά κάτι που δεν άξιζαν και αυτό έχει γραφτεί στα ευρωπαϊκά ποδοσφαιρικά κιτάπια! Οι Ιταλοί έφτασαν μέχρι τον τελικό του ‘’Ντε Κάιπ’’ του Ρότερνταμ, όπου ο Άγιαξ τους έπαιξε όπως η γάτα με το ποντίκι! Το ματς που όλος ο κόσμος ήθελε να δει, ανάμεσα στην Γκλάντμπαχ του Γκίντερ Νέτσερ και τον Άγιαξ του Γιόχαν Κρόιφ (Johan Crujiff) έμελλε να μη διεξαχθεί ποτέ ...


ΠΗΓΗ: gazzetta.gr και δημοσίευμα της εφημερίδας SportDay